ការគូសវាសនៅលើដី

ដោយ អាំង ជូលាន 


អ្នកនៅទីក្រុង ជាពិសេសបើអ្នកនោះជាសិស្សឬនិស្សិតផង កាលណាត្រូវគូរអ្វីមួយ តែងរកក្រដាសនិង
ខ្មៅដៃជាស្វ័យប្រវត្តិ នេះពុំនិយាយពីអ្នកខ្លះគូរតាមកុំព្យូទ័រផង។ យ៉ាងណាក៏ដោយ សព្វថ្ងៃនេះបើចង់
សាងអ្វីធំដុំបន្តិច មានសាលាឆាន់ ឬព្រះវិហារជាដើម គេនិយមគូរមានខ្នាតជាក់ច្បាស់ តាមក្បួន
ស្ថាបត្យកម្មទំនើប។ ធ្វើនេះគឺមកពីត្រូវចម្លងឲ្យបានច្រើនសន្លឹក ដើម្បីដើររកថវិកាពីអ្នកមានទ្រព្យ 
ដែលច្រើនតែរស់នៅឆ្ងាយពីស្រុកភូមិ ដែលសាលាឆាន់ឬព្រះវិហារនោះត្រូវសង់។ 

តែបើជាសំណង់ល្មមៗ ហើយជាពិសេសនៅតាមជនបទ មនុស្សពន្យល់គ្នាចង់សាងអ្វីមួយ ច្រើនតែ
ប្រើអ្វីដែលនៅជិតខ្លួនជាមធ្យោបាយ។ នៅរូបលេខ១-២ មនុស្សម្នាក់កំពុងពន្យល់ម្នាក់ទៀតពីប្លង់
ចេតិយមួយដែលគាត់ចង់កសាង។ ពេលនោះអ្នកទាំងពីរអង្គុយចោងហោងនៅលើផ្ទៃមួយដែលក្រាល
ស៊ីម៉ងត៍។ អ្នកដែលចង់បង្ហាញក៏យកអំបែងក្បឿងតូចមួយមកគូរវាសលើស៊ីម៉ងត៍នោះ ឲ្យចេញជារូប
រាងប្លង់ឡើង។ បើរូបលេខ៣-៥វិញ គឺជាងដែកម្នាក់ចង់ប្រាប់គេអំពីរាងកាំបិតវែងមួយ ដែលគាត់ធ្លាប់
ឃើញ។ ជាស្វ័យប្រវត្តិ ចង្អុលដៃគាត់ទៅគូសវាសលើដី ចេញបានជារូបរាងភ្លាម។ 

សូមចូលមើលកុនខ្លីដែលភ្ជាប់មកជាមួយនេះ។

 

រូបលេខ១

 

រូបលេខ២

រូបលេខ៣

រូបលេខ៤

រូបលេខ៥