ប្រេងលាបសក់

ដោយ  សួង សុខរ៉ូ

យើងធ្លាប់ដឹងហើយថា កាលពីមុនគ្រឿងសម្អិតសម្អាងរូបរាងកាយសុទ្ធសឹងផលិតពីរុក្ខជាតិសុទ្ធសាធ ហើយដែលមិនពិបាករក ដ្បិតជារុក្ខជាតិដែលមាននៅជុំវិញខ្លួន ហើយគេអាចប្រើប្រាស់បានទៅតាមមុខងារនិងអត្ថប្រយោជន៍របស់រុក្ខជាតិនោះផង។ ឧទាហរណ៍ គេយកមើមរមៀត ឬពន្លៃមកបុកលាបស្បែកដើម្បីបានសម្បុរល្អ ឬឧទាហរណ៍ម្យ៉ាងទៀតគឺគេយកស្លឹកទៀបឬស្លឹកគរមកបុកឲ្យល្អិតរួចយកទៅបំពោកលើសក់ដើម្បីឲ្យសក់ទន់រលោងជាដើម។

ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃដោយសារផលិតផលគ្រឿងសម្អាងចេញពីរោងចក្រមានច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់លក់នៅទីផ្សារ គេមិនរវល់ខាតពេលនឹងផលិតគ្រឿងទាំងនោះដោយខ្លួនឯងទៀតឡើយ ព្រោះយកប្រាក់ទៅទិញស្រាប់ៗជាការងាយស្រួលជាង។ តែទោះជាយ៉ាងនេះក្តីយើងឃើញថា ផលិតផលដែលមានលាយសារធាតុគីមីមួយចំនួនទាំងនោះ ក៏ពុំអាចប្រៀបនឹងរបស់ដែលយើងធ្វើដោយធម្មជាតិបានដែរ។

ខាងក្រោមនេះខ្ញុំនឹងបង្ហាញពីរបៀបចម្រាញ់ប្រេងដូងសម្រាប់យកមកលាបសក់ ដែលអ្នកស្រុកមួយចំនួនតួរយ៉ាងដូចជាអ្នកស្រុកពាក់ស្នែងខេត្តសៀមរាបជាដើមនៅនិយមប្រើប្រាស់នៅឡើយ។ របៀបធ្វើគឺដំបូងគេយកស្លឹកផ្កាប្រាក់ ឬតំបន់ខ្លះហៅថាស្លឹកពំសែន (រូបលេខ១) និងស្លឹកពោល្យំ (រូបលេខ២) ទៅស្រុសជាមួយទឹកបាយឲ្យស្រពាប់ រួច ទើបយកទៅហាលថ្ងៃឲ្យស្ងួត និងក្រោយមកទៀតយកទៅបុកឲ្យម៉ដ្ឋ។ គេត្រូវកោសដូងពូតយកខ្ទិះទៅដាំរម្ងាស់ឲ្យឡើងប្រេង។ នៅពេលបានជាប្រេងហើយ ទើបគេយកផ្កាប្រាក់និងស្លឹកពោរយំដែលបុករួចទៅស្លរម្ងាស់ជាមួយប្រេងដូងនោះម្ដងទៀត។ ដើម្បីឲ្យបានក្លិនក្រអូបគេបុកមើមប្រោះក្រអូប (រូបលេខ៣)ដាក់លាយចូលរម្ងាស់ជាមួយគ្នា (ចំពោះអត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងទៀតជាច្រើននៃរុក្ខជាតិប្រោះក្រអូបនេះ សូមមើលជំពូក៥, លេខរៀងទី៣៤ និងជំពូក១, លេខរៀងទី២១)។ រុក្ខជាតិម្យ៉ាងទៀតគឺឬសត្រសេ ក៏គេអាចបុកដាក់លាយចូលបានដែរព្រោះវាក៏ផ្ដល់ក្លិនក្រអូប ហើយធ្វើឲ្យប្រេងដែលចម្រាញ់បានមានពណ៌ដូចទឹកឃ្មុំថ្លា។ ការ រម្ងាស់ប្រេង ត្រូវប្រើពេលយ៉ាងតិចពី៣ទៅ៤ម៉ោង ដើម្បីឲ្យប្រេងឡើងខាប់ហើយខះនៅបាតខ្ទះ។ លុះដល់ទុកឲ្យត្រជាក់ហើយជាតិប្រេងនឹងរងថ្លាមកផ្នែកខាងលើ។ ដូច្នេះយើងត្រូវសម្រិតយកតែប្រេងថ្លាផ្នែកខាងលើនោះឯង ឯកំណកខាប់នៅខាងក្រោមត្រូវចោល។ ប្រេងដែលចម្រាញ់បានគ្មានក្លិនដូងទេ តែមានក្លិនក្រអូបរបស់ប្រោះក្រអូបនិងឬសត្រសេ។

ប្រយោជន៍របស់ប្រេងនេះគឺគេលាបដើម្បីឲ្យសក់មានសំណើម ការពារសក់បែកចុងហើយខ្មៅរលោងតាមរបៀបធម្មជាតិ។ ម្យ៉ាងទៀតប្រេងនេះជួយឲ្យសក់ដុះលឿនហើយក្រាស់។

រូបលេខ១

រូបលេខ២

រូបលេ៣